Az Kalsın Mutlu Oluyordum

Sinir Krizine Dair
Az kalsın mutlu oluyordum...

Bazen gidememek şanstır.
Bazen değil...
Kaçmak istediğiniz anlar olur,
o an akıp gittiğinde siz gidemezsiniz.
Etrafınızdaki kırık dökük eşyaların arasında, delice ağlayan bir kadınla birlikte, 
kalakalırsınız.





O an, tüm o karmaşanın ardından keşkeler tutar yakanızdan.
'Keşke gidebilseydim' dersiniz.
'Keşke gidebilecek cesaretim olsaydı!'
'Keşke gidebilecek daha çok yerim olsaydı.'
Biliyor musunuz? 
Aslında kalmak daha fazla cesaret ister.
Çünkü kaldığınız zaman, ihtimaller artar.
Nefret edilme ihtimali...
Zibilyonuncu krizin yaşanma ihtimali...
En acısı;
terk edilme ihtimali...
Kalmayı seçerseniz, onun gitme ihtimalini göze almış olursunuz.
'Daha önce gitmişti' diye düşünürsünüz.
Ya tekrar giderse?
Bu düşünce tek mermiyle başınıza dayanmış bir revolver kadar tehlikelidir.
Altıda biri mutlaka patlar.  


Hayat da bundan ibaret.
Gitmelerden.
Bazen düşüncelerde gidersiniz.
Bazen hislerde...
Bazen gerçekten gider, geriye de dönemezsiniz.
Ben en çok dönülemeyen gitmelerden korkarım.
Halbuki,
beden 'oracıktayken' ruhun gitmesi daha korkunç değil midir?


'Hayatta hep mutlu olursak, düşleyecek neyimiz kalır ki?' demiş yazar.
Ben mutluyken de düş kurabiliyordum oysa.
Seviyordum düşlerimi.
Şimdi mutsuzum.
Düşlerim de hep kaçıp gitmekle ilgili.

Yorumlar

  1. Dediğin gibi kalmalar daha fazla cesaret istiyor. Kimi an cesaretimizi toplayıp kalıyoruz - kalıyorlar; kimi an gücümüz olmuyor gidiyoruz - gidiyorlar. Ne olursa olsun mutlu da olsan mutsuz da düşlerine sarılmayı bırakma.. Gitmeler yada kalmalar farketmez. Düşler işte bizi kurtaracak olanlar..
    Sevgiler adaşım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım Elif İpek,
      Sürekli gözümün önünde durabileceği bir yere, yazıp asacağım bu yorumunu...
      Düşler sarılmayı unutmamak, düşler kurmayı ertelememek için. ♥
      Sevgiyle :)

      Sil

Yorum Gönder

Güzel yorumun için kokulu öpücükler, sevgili okuyucu...

Popüler Yayınlar